'Kolejlilik aidiyet duygusu nedeniyle abi/kardeşlik dostlukları daha bir farklı olacaktır.'
Uğur Abbas Sümer...
1977 sonbaharında -49 yıl öncesinde-
biz polis koleji son sınıf öğrencisi iken zaman zaman haftasonları koleje yeni başlayan kardeşlere Ankara'da mihmandarlık yapar (çevreyi tanıtma, sinema/tiyatro/sergi yanında bilardo/pinpon oynama gibi) birlikte zaman geçirirdik.
1977 kolej girişli Abbas Sümer'i de hatırladığım kadarıyla böyle bir haftasonu tanımıştım. Ve sonrasında ağırbaşlı/olgun bir kişilik olarak belleğimde yer etmişti. Öğrencilik sonrası kadroda yollarımız kesişmez, zaten çok erkenden komiser rutbesinde iken meslekten ayrılacak, sivil yaşamda ticari alanda kendini sınayacaktı.
Emeklilik sürecinde 2019 gibi sosyal medya sanal ortamında karşılaşırken, yazı/ paylaşımlarımı yakından takip edecek, beğeni/yorumlarını esirgemeyecekti.
Yıllar sonra yeniden telefonla haberleşirken, 2021 sonlarında ise yüzyüze görüşecektik.
İstanbul'daki devre arkadaşlarımızla zaman zaman farklı mekanlarda buluşurken -17 Aralık 2021 akşamı- Abbas'ın işlettiği Ümraniye'deki Antep Sofrasında biraraya gelip, onun bizlere özel sunumlarını tadarken, Abbas ilede hasret gideririz. O gecenin anısına toplu çekildiğimiz fotoğrafı face sayfasında paylaşırken bizleri onurlandıracaktı.
Çok geçmeden hastalık/tedavi durumunu
öğrenince ziyaret edip moral vermeye çalışırken, sonrasında telefon görüşmelerimizde yaklaşık 4 yıl kadar sürecek olan dirayetli mücadelesine tanık oluruz.
2 Şubat günü amansız hastalık onu aramızdan alırken, bir kardeşin kaybı benim gibi onu yakından tanıyanları/ sevenlerini üzecekti.
Bir Antep beyefendisi, mütevazi/naif bir kişilik, Kolejli bir kardeşimizi sonsuzluğa uğurlarken;
Allah'tan rahmet, Ailesi/yakınları/sevenleri ve de Kolej camiasına başsağlığı/sabırlar dileğiyle,
Işıklar içinde toprağın bol olsun,
Abbas Kardeşim…
(3 Şubat 2026)
Remzi KOÇÖZ
