'Türkmen geleneğinde
Bedenin toprağa verilmesi;
"Yıkadık canımızı gönül suyumuzla.
Yıkayıp giydirdik can libasını.
Hak’tan gelmiş Hakk’a giden"
Canların sırlanarak gülbenklerle
Bedenin toprağa verilmesi;
"Yıkadık canımızı gönül suyumuzla.
Yıkayıp giydirdik can libasını.
Hak’tan gelmiş Hakk’a giden"
Canların sırlanarak gülbenklerle
Hakk'a uğurlanmasıdır.'
SELCAN OĞUZ
-Bir Türkmen Kızının Ardından-
Selcan, 28. Dönem Kolej arkadaşımız
Sırrı - Serpil Oğuz çiftinin oğulları Korcan sonrası 1989'da doğan biricik kızları.
Erzurum'dan Ankara’ya dönüşümüz sonrası 2003-2006 arası Ayrancı'da (50 yıl öncesinde Polis Koleji devre/sınıf/sıra arkadaşım) Sırrılarla bir sokak ötede komşu olduk. Ailece görüşme yanında kızlarımız da birbirleriyle arkadaş olup birlikte zaman geçirirler.
Selcan, üniversite için İstanbul'a Galatasaray'a gider. Sonrasında
Mastır/doktora sürecinde ağırlıklı olarak İstanbul da kalırken birkaç iş deneyimi de yaşar.
2018 başında Oğuz ailesi büyük bir hüzün yaşar. Eş/Anne Serpil hanımın sinsi hastalık sonucu ani kaybı aileyi ister istemez derinden sarsar.
Annesinin yokluğu doğal olarak ailenin en genç bireyi genç kızı Selcan'ı daha derinden etkileyecektir.
(Selcan benim face arkadaşım. Belkide devre arkadaşımlarımın çocukları arasında yazılarımı/paylaşımlarımı takip eden müstesna genç bir kişilik.)
Bu yıl Polis Kolejine girişimizin 50.yılı (1975-2025) anısına bir buluşma planladık. Sırrı arkadaşımızda İzmir /Seferihisar Kampında 1 ay sonra (22-27 Eylül) yapılacak 50. Yıl buluşmasına kızı Selcan ile birlikte gelecekti.
Ancak 22 Ağustos günü alınan kara haber
bizleri hem aile hem devre arkadaşları olarak derinden üzecekti.
Selcan'ın sinsi/hızlı ilerleyen hastalık süreci onu daha 36'sında yaşamdan koparacak çok genç sayılabilecek bir yaşta aramızdan alacaktı.
Tabiki ateş düştüğü yeri yakacak ani kaybı Oğuz Ailesi için çok büyük bir acı olacaktı.
Evlat acısı belki en zoru.
Tabiki kardeş acısıda bir o kadar.
Sırrı, 7.5 yıl aradan sonra toprağa verdiği eşinin emaneti biricik kızını/canını,
oğlu Korcan ile birlikte sırlayarak toprağa verip gülbenklerle hakka/sonsuzluğa uğurlarken;
Başta Oğuz/Çepni sevdalısı kadim dostum baba Sırrı ve abi Korcan'a sabırlar/ kolaylıklar, sevenlerine/arkadaşlarına
-Bir Türkmen Kızının Ardından-
Selcan, 28. Dönem Kolej arkadaşımız
Sırrı - Serpil Oğuz çiftinin oğulları Korcan sonrası 1989'da doğan biricik kızları.
Erzurum'dan Ankara’ya dönüşümüz sonrası 2003-2006 arası Ayrancı'da (50 yıl öncesinde Polis Koleji devre/sınıf/sıra arkadaşım) Sırrılarla bir sokak ötede komşu olduk. Ailece görüşme yanında kızlarımız da birbirleriyle arkadaş olup birlikte zaman geçirirler.
Selcan, üniversite için İstanbul'a Galatasaray'a gider. Sonrasında
Mastır/doktora sürecinde ağırlıklı olarak İstanbul da kalırken birkaç iş deneyimi de yaşar.
2018 başında Oğuz ailesi büyük bir hüzün yaşar. Eş/Anne Serpil hanımın sinsi hastalık sonucu ani kaybı aileyi ister istemez derinden sarsar.
Annesinin yokluğu doğal olarak ailenin en genç bireyi genç kızı Selcan'ı daha derinden etkileyecektir.
(Selcan benim face arkadaşım. Belkide devre arkadaşımlarımın çocukları arasında yazılarımı/paylaşımlarımı takip eden müstesna genç bir kişilik.)
Bu yıl Polis Kolejine girişimizin 50.yılı (1975-2025) anısına bir buluşma planladık. Sırrı arkadaşımızda İzmir /Seferihisar Kampında 1 ay sonra (22-27 Eylül) yapılacak 50. Yıl buluşmasına kızı Selcan ile birlikte gelecekti.
Ancak 22 Ağustos günü alınan kara haber
bizleri hem aile hem devre arkadaşları olarak derinden üzecekti.
Selcan'ın sinsi/hızlı ilerleyen hastalık süreci onu daha 36'sında yaşamdan koparacak çok genç sayılabilecek bir yaşta aramızdan alacaktı.
Tabiki ateş düştüğü yeri yakacak ani kaybı Oğuz Ailesi için çok büyük bir acı olacaktı.
Evlat acısı belki en zoru.
Tabiki kardeş acısıda bir o kadar.
Sırrı, 7.5 yıl aradan sonra toprağa verdiği eşinin emaneti biricik kızını/canını,
oğlu Korcan ile birlikte sırlayarak toprağa verip gülbenklerle hakka/sonsuzluğa uğurlarken;
Başta Oğuz/Çepni sevdalısı kadim dostum baba Sırrı ve abi Korcan'a sabırlar/ kolaylıklar, sevenlerine/arkadaşlarına
başsağlığı diliyorum.
Selcanım,
Yattığın yer incitmesin,
Toprağın bol ışıklar içinde olsun,
Oğuz/Çepni Kızı...
(Karaağaç / 24 Ağustos 2025)
Yattığın yer incitmesin,
Toprağın bol ışıklar içinde olsun,
Oğuz/Çepni Kızı...
(Karaağaç / 24 Ağustos 2025)
Remzi Koçöz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.